MarathonSteden

Berlijn 2010

2010 naar Berlijn, De groep groeit, 29 personen dit jaar en ze hebben er allemaal zin in. Adri, Eliza, Hannie, Henk, Alma, Cock, Ted, Pé, Anne-Marie, Gon, Ab, Peter, Karin, Cees, Eugene, Danielle, Edwin, Frank, Nadine, Sven, Esther, Bianca, Jan, Sita, Hans, Nico, Annemiek, Jan Hendrik en Kathy

"Der Schmerz
verschwindet aber der
Stolz bleibt"

 

 

 



 


 

 

 

 

 

Dag 1

's morgens om 7 uur bij de Hera kantine was het vertrek, de meeste werden gebracht en het was al snel gezellig. Daar was onze bus met Kees Houter, toch geen broer van? ,  aan het stuur, richting de afsluitdijk en onderweg waren we. Helaas was er op het laatste moment een kink in de kabel gekomen en hadden we een andere bus gekregen dan we eigenlijk besteld hadden (geen bus met 8 x 4 zitjes) dus het geplande Keezen ging niet door onderweg. (voor de niet West-Friezen onder ons: Keezen is een bord/kaart spel). Maar met een gezellig praatje en een goed stukje muziek gaat het ook prima. Toch een hele rit en om half 6 waren we bij het hostel. Dat zag er prima uit, lag goed in het centrum, alles ruim en schoon, vriendelijke mensen en een prima biertje. De meeste hebben hier ook 'savonds gegeten en zijn daarna op zoek gegaan naar een leuke kroeg en jawel om de hoek bij Helga (blond en erg streng) kwamen we terecht en dat zou niet de laatste keer worden dit weekend.

Dag 2

Vandaag eerst ons startnummer ophalen vanaf het voormalig vliegveld Tempelhof. Met de U-bahn heen en dan nog even wandelen, als je tenminste de goede kant opgaat. De nummers, wat goodies en het bestelde shirt (er zat ook nog een gratis shirt bij) en weer naar buiten. Siteseeing in Berlijn. De Brandenburger Tor, de Rijksdag, de bunker van Hitler, Checkpoint Charlie, stukje van de muur en richting de TV-toren op het Alexanderplein voor een mooi uitzicht over Berlijn. Wat eten, biertje erbij even langs Helga en weer naar de hostel, morgen de grote dag. Het weer viel alles mee in het begin een klein beetje regen en daarna zowaar de zon. Vandaag ook nog met de GPS naar schatten gezocht en een Zweedse en twee Duitse Geocachers ontmoet.

Dag 3

Vandaag is het dan zover, we mogen weer een halve marathon lopen. Met de hele groep richting de start, iedereen naar zijn of eigen startvlak en wachten op het startschot. Een lichte regen mocht de pret niet drukken. Ik zou vandaag met Bianca gaan lopen om te kijken of ik eens rustig kon starten en of Bianca een halve met plezier kon lopen. 6 min vlak was de uitgangspositie en dat hebben we de volle 21 km vol gehouden. Onderweg was het leuk, mooi en gezellig. Niet in de laatste plaats door Cock die vol enthousiasme met megafoon, opblaas hamer en Nederlandse vlag iedereen toe schreewde die het maar wilde horen: "Bierlijn, run is fein" Hoewel ik onderweg nog wel even spijt had van die biertjes gisteravond toch op een normale manier de tocht kunnen volbrengen. Voor mij een zelfde tijd als een paar weken daarvoor in Schoorl voor Bianca een verbetering van 7 min op haar PR. Na de finisch een heerlijke halve liter bier (alcoholvrij) en weer wandelend naar het hostel. De meeste waren al weer binnen, even snel onder de douche en wederom Berlijn in. We hebben de Dom bezocht en daarna met zn allen eten in een brauhouse. Als laatste stond een bezoek aan Helga weer op het programma. Hier hebben we de Duitsers kennis laten maken met de "zitpolonaise" want ja als je net een halve marathon in de benen hebt en je zit met zn allen in een toch wel kleine kroeg moet je roeien met de riemen die je hebt. Gon was om twaalf uur nog jarig en in de kroeg werd zelfs vuurwerk voor haar afgestoken.

Dag 4

Alweer de laatste dag, helaas, dus terug naar Holland. Gezien de duur van de heenreis hadden we met de chauffeur afgesproken dat we i.p.v 2 uur maar om 10 uur zouden vertrekken. Helaas waren er meer mensen op de weg en reden al snel een file in dus de bus aan de kant en twee uur later pas weer op weg. De terugreis was wat mak, maar mede dankzij het gezamenlijk invullen van  wat cryptogrammen (waarbij maar weer eens duidelijk werd, mede door Frank, waar het meeste intellect zat) vloog de tijd toch weer om. Even opgestoken en nog wat gegeten, lekker in het zonnetje gezeten en weer op weg voor de laatste etappe. Rond een uur of 10 kwamen we weer bij Hera aan. Afscheid van elkaar genomen en weer richting thuis. Deze editie was wel die van het Twitteren, zo kon Bor precies volgen wat Frank allemaal uithaalde en volgde Patrick de verrichtingen van Bianca   via de Hyves: de wereld is klein en toch zo groots.
 

 

 

 

Links